Realiti Lapangan


Selamat menonton. Tonton semua, jangan sekerat-sekerat.

Ucapan Timb Presiden PAS, Muktamar PAS ke 53:

Syeikh Qaradawi menyebut dalam kitabnya Fiqh Daulatul Islam-Ramai yang telah dapat menatap buku ini ramai yang telah dapat baca buku ini:- Ganti kepada Hijrah pada hari ini adalah menggabungkan diri dalam Jemaah Islam; bukan sebarang Jemaah, bukan sebarang Organisasi, jemaah itu mestilah yang berusaha untuk menegakkan Daulah Islam. Ia dihukumkan dengan fardhu, atas setiap orang Islam, laki2 baik, muda baik, tua baik, profesional baik, ulama’ baik, apa jua latar belakangnya dengan kadar kemampuan yang ada pada dia.
Seperti mana yang telah saya sebut sebelum ini, saya bertanya sendiri kepada Syeikh Qardawi ketikamana kami mengadakan pertemuan. Terakhir pertemuan bertentang mata diadakan di Singapura dengan dihadiri Syeikh Qardawi, Almarhum Ustaz Fadzil dan saya sendiri. Saya tanya beliau sendiri tentang statement itu dalam konteks Malaysia + dalam konteks politik di Malaysia + dalam konteks gerakan Islam di Malaysia, saya kata “Syeikh anda sebut menggabungkan diri dalam jemaah Islam, dalam konteks Malaysia siapa dia?” Al Fadhil Syeikh Qardawi telah menyebut: kenyataannya yang terdapat dalam mukasurat 16 Feqhud Daulah itu, dalam konteks Malaysia, umat Islam tidak ada pilihan lain untuk menggabungkan diri dalam Jemaah Islam selain yang namanya Parti Islam Se Malaysia PAS.
Tuan2 Muslimin sekalian, saya berbangga menjadi ahli PAS sebagaimana saudara2 sekalian berbangga menjadi ahli PAS. Saya sayang kepada PAS sebagaimana saudara2 sayang kepada PAS, kita semua sayang kepada PAS. Jangan diganggu perkara yang remeh, menyebabkan pendapat dan perbezaan pandangan dapat diurus tadbir dengan baik. Kita pertahankan PAS, kita pertahankan jemaah ini, kita perjuangkan Jemaah ini InsyaAllah!

Kami membuat kesimpulan berdasarkan kepada kenyataan bergambar di atas kepada berikut;

  1. PAS menganggap dirinya Jemaah Islam lebih daripada mengganggap dirinya Parti Islam.
  2. Syeikh Qardawi dan Kepimpinan PAS saling mengenali secara fizikal dan zahirnya Syeikh Qardawi mengiktiraf PAS sebagai Jemaah Islam.
  3. Umat Islam mesti bersepakat dalam perjuangan menegakkan Daulah Islam di Malaysia yang dijuarai PAS. Gerakan Islam Sepakat, Islam Berdaulah!

Siapa yang menentang kesatuan Gerakan Islam, dia adalah pengkhianat Islam! *merujuk pendapat mufti Perlis, Dr Juanda Jaya,hoho!

Advertisements

Sudah sekian lama kami memerhatikan perkembangan slogan “Melayu Sepakat, Islam Berdaulat”. Mengetahui bahawa ISMA adalah satu NGO berteraskan Islam dan Tarbiyah Ikhwan Muslimin, maka pada permulaannya tidak dapat tidak untuk kita berlapang dada dan bersangka baik dengan pendekatan ini. Namun pengakhirannya mengecewakan lagi mengasihankan ; setelah meneliti isi kandungan dan pemikiran yang lahir daripada slogan ini, kami rasa terpanggil untuk mengemukakan beberapa kritikan. Harap jangan melenting.

Mengapa perlu dijadikan Slogan?

Slogan ini lahir dengan latar belakang pilihanraya umum Malaysia 2008 yang menyaksikan kejayaan Pakatan Rakyat membentuk kerajaan di lima negeri dan menafikan dua pertiga majoriti Barisan Nasional di parlimen. Faktor utama perkembangan ini dilihat kerana sokongan padu masyarakat bukan Islam kepada Pakatan Rakyat.

UMNO melihat perkembangan ini sebagai tergugatnya ‘ketuanan Melayu’ dan bersatunya orang non-Melayu menentang kepimpinan Melayu.

PAS melihat perkembangan ini sebagai tsunami kesedaran politik rakyat Malaysia, dan kejayaan memecah tembok ketakutan orang non-Muslim kepada perjuangan PAS.

Kesan daripada prestasi terburuk BN tersebut, UMNO melenting dan mula mengatur strategi untuk mengembalikan sokongan kepada BN; agenda survival politik Melayu di Malaysia dimomokkan; isu2 keagamaan dan perkauman bertiup kencang. Media dan Institusi kerajaan Pusat digunakan sepenuhnya untuk kempen politik UMNO tersebut.

PERKASA lahir akibat sentimen merasakan hak keistimewaan Melayu sudah tergugat.

Bagi kami, Melayu Sepakat Islam Berdaulat lahir tidak lebih hanya akibat sentimen merasakan Islam sudah tergugat; terpengaruh dengan kempen politik UMNO.

Bagi mereka yang celik politik, isu-isu keagamaan dan perkauman yang timbul selepas daripada Mac 2008 disedari telah dijadikan modal politik murahan UMNO untuk menaikkan sentimen agama dan perkauman terutama di kalangan orang Melayu. Realitinya, yang tergugat adalah KETUANAN UMNO dan bukan ketuanan Melayu mahupun ketuanan Islam, malah ramai melihat konfontrasi kaum (yakni Melayu melihat Cina/ India sebagai ancaman dan Non Melayu pula melihat Melayu sebagai ancaman) telah serba sedikit dapat dikendurkan dan digantikan dengan integrasi.

Sayang seribu kali sayang, ISMA sebagai NGO yang non-partisan dan memang tidak celik politik dengan mudah terpengaruh dengan Utusan Malaysia dan TV3 sehingga serba sedikit dikotori sentimen Melayu tergugat, Islam tergugat, Melayu mesti bersatu!

Kami pasti di peringkat ini pasti ramai yang akan berkata ‘Cis, mesti lihat dari kaca mata politik kepartian. ISMA mana main politik kepartian –hizbiyah- politik kami mengatasi kepartian. Kami hanya mahu bela kepentingan Islam!’

Jawapan kami; jika demikian mengapa MSIB perlu dislogankan dan dilaung2kan sehingga tenggelam slogan Membina Generasi Harapan?

Sebelum ini disebut2 fokus gerakan Islam mesti tarbiyah dan dakwah, dan menyibukkan diri dengan politik hanya merugikan tenaga dan masa ummah. Apakah pendekatan  tarbiyah kini diletak sama status dengan pendekatan politik ie, menyepakatkan Melayu?

Juga disebut berbilang2 kelompok/persatuan dan perbezaan pendapat itu tidak semestinya membawa perpecahan. Maka apakah begitu teruk perpecahan politik Melayu sehingga perlu diperjuangkan ‘Melayu Sepakat’ sebagai satu slogan?

Ingin kami pertegaskan, semua pihak berhak untuk menyuarakan pendapat, dan ISMA sangat dialu2kan untuk turut terlibat dalam lapangan politik bahkan berkewajipan, dan teguran serta kritikan membina terhadap parti Islam dan Melayu seharusnya dipandang baik, namun mengapa perlu sehingga dijadikan slogan dan dasar pendekatan semasa ‘Melayu Sepakat’?

Apakah yang dikehendaki?

Kekeliruan Yg Ditimbulkan ‘Melayu Sepakat Islam Berdaulat’

Pemerhatian kami mendapati banyak kekeliruan yang timbul kesan kemunculan Melayu Sepakat Islam Berdaulat:-

  • Kelompok orang Melayu adalah penerima awal agama Islam di Tanah Melayu, dan mereka merupakan majoriti Muslim maka sewajarnya mereka menjadi fokus dakwah –Jika demikian slogan yang lebih tepat adalah ‘Melayu Didahulukan, Islam Diutamakan’ . PAS, JIM, ABIM, IKRAM, HALUAN, Tabligh, Arqam, Hizbut Tahrir, Jemaah Islamiyah JI semua mengambil pendekatan sama tanpa menjadikannya slogan.
  • Hak kepimpinan & Kepimpinan Islam di Malaysia adalah di tangan Melayu (kerana mereka majoriti Muslim/lebih awal terima Islam/penduduk asak tanah Melayu) – Seorang Presiden Umno dan pernah menjadi PM Malaysia yang zahirnya adalah seorang pejuang Melayu, hakikatnya seorang berkaum mamak. 1 Melayu 1 Bumi yang dicetuskan Dato Zaini antara lain dipimpin oleh seorang yang berkaum Cina, Dr Ridhuan Tee. Bagi kami seorang Cina boleh menjadi PM di Malaysia, dengan syarat seorang Islam yang bertakwa dan cukup syarat2 menjadi pemimpin seperti digariskan Ulama’. Kenyataan Hak Kepimpinan Negara eksklusif untuk satu kaum tempatan ini mirip kepada laungan Puak Saudi (+ Wahabi) ketika menghalau Khilafah Turki Uthmaniyah daripada jazirah arab satu ketika dahulu.
  • Ketuanan Melayu tidak ditolak bahkan dibela – Bagi kami Ketuanan Melayu/Malay supremacy/Siyadatul qaum ‘alal akhar adalah sifat perkauman, rasis. Kalau Melayu tuan, apakah kaum lain hamba? Kami lebih selesa dengan istilah hak istimewa Melayu, atau Kepimpinan Melayu atau seperti diungkap PAS: Islam Memimpin Perubahan.
  • Nasionalisme, Kebangsaan, sayang bangsa sendiri adalah sebahagian daripada Islam – Sayang bangsa sendiri adalah fitrah, benar; cintakan tanah air sebahagian daripada Islam juga benar tetapi menjadikan Nasionalisme akidah perjuangan batil sebagaimana menjadikan demokrasi satu keimanan dan bukan sekadar wasilah.
  • Ada yang mempertahankan MSIB bukan bersifat reaksi/tindakbalas dengan perkembangan semasa malah berpasakkan kajian terhadap Quran dan Sunnah –Kesatuan (seperti yang diiklankan MSIB) sesuatu yang dititikberatkan Islam, betul, tetapi kesatuan yang didasari tauhid, bukan kesatuan yang didasari bangsa sehingga menutup mata kepada kezaliman.
  • Ada yang sehingga menyebut ‘asabiyah tidak mengapa asalkan tidak melakukan kezaliman. – kami tidak pernah jumpa pembahagian ‘asabiyah seperti kepada ‘asabiyah hasanah dan ‘asabiyah dholalah, ungkapan ini hanya mengelirukan umat.
  • Hamas telah bersepakat dengan Fatah sang penzalim/perasuah/pengkhianat mengapa PAS tidak boleh dengan UMNO BN?- ini memerlukan kefahaman tentang tahaluf siyasi dan ketelitian kepada permainan sepak terajang politik. Bahkan PAS  berpengalaman bersepakat dengan UMNO dalam Barisan Nasional, ini satu fakta sejarah. Bahkan sebelum Hamas – Fatah bersepakat mereka pernah bertelagah sehingga bunuh-membunuh dan Palestin terpecah dua, ini perlu difahami mengapa terjadi.
  • Di Indonesia berlaku kerajaan perpaduan yang disertai parti2 termasuk PKS – Idea kerajaan perpaduan pernah diterokai Presiden PAS. Ini memerlukan reformasi politik menyeluruh seperti yang berlaku di Indonesia tahun 90an. Menyedari situasi politik Malaysia yang sama sekali berbeza idea ini tidak praktikal di Malaysia buat masa sekarang.
  • Bagaimana PAS boleh bersepakat dengan DAP tidak berakidah sedangkan UMNO Islam? – Kesepakatan PR bukan didasari tauhid- benar, tetapi didasari kesepakatan menegakkan keadilan dan menentang kezaliman. Menyedari kezaliman UMNO, kesepakatan PAS dengan UMNO hanya kerana sama2 Melayu/ sama2 nama Islam boleh jatuh ‘asabiyah. Perlu disedari akidah (ideologi) UMNO adalah nasionalisme dan Islam ditempel2kan sahaja, sebagaimana ditempelkan Masyarakat Madani, kemudian dibuang, ditempelkan Penerapan Nilai2 Islam kemudian dibuang, ditempelkan Islam Hadhari kemudian dibuang, ditempelkan Islam Sederhana/Moderat/Wasatiyah terkini.
  • DAP kritik pengharaman judi di Kelantan, Cina berbaik2 dengan PAS ada agenda tersembunyi, mustahil mereka saja2 bagi undi – Menganggap satu kaum ancaman bukanlah ajaran Islam tetapi ajaran UMNO. Syak wasangka kepada Cina adalah permainan sentimen UMNO sebagaimana Syak wasangka kepada hukum hakam Perundangan Islam juga dijadikan permainan sentimen Umno.

Idealisme & Realiti

Untuk berlaku adil, satu cadangan MSIB yang kami kira bernas dan boleh diambilkira kepimpinan PAS adalah jiwa besar untuk bersepakat dalam isu2 yang melibatkan Agama dan Bangsa Melayu, yakni dalam isu2 yang melangkaui politicking. Jika inilah intipati MSIB yang dikehendaki ISMA, maka kami ucapkan tahniah kepada kepimpinannya kerana telah mengiktiraf PAS lebih dari sekadar ‘Parti Islam’.

Dunia politik dilihat sebahagian orang sebagai sangat kotor, namun jangan terperanjat sebahagian lagi melihat ahli politik sungguh indah dan baik2. UMNO hari ini telah berjaya melukis potret indah kepada ramai orang Melayu tentang siapa diri mereka; UMNO memperjuangkan kepentingan Melayu dan Mendaulatkan Islam. Minta maaf kami katakan, ISMA dan ahli ISMA mewakili sebahagian besar masyarakat Melayu yang masih dirantai kekolotan pemikiran politik ala UMNO, yang perlu dicelikkan!

Kesatuan dan kesepakatan telah lama diperjuangkan (seperti dalam blog ini). Adalah menjadi satu impian untuk melihat ummah Islam bersatu. Namun realiti di lapangan adakalanya sama sekali berbeza dengan teori2 dan falsafah. “Melayu Sepakat, Islam Berdaulat” adalah satu slogan yang baik sekali imbas, begitu juga “1 Melayu 1 Bumi” yang disokong presiden ISMA. Namun realiti politik Malaysia, kami rasa ISMA perlu mengutamakan kesepakatan dengan Jemaah2 Islam seperti PAS. “1 Gerakan Islam 1 Malaysia”. “Gerakan Islam sepakat, Islam Berdaulat”. Jangan kerana hendak berdikari sendiri akhirnya sedar tidak sedar menjadi buah catur permainan politik UMNO!

Kami sanjung ISMA sebagai satu Jemaah Islam. Kami juga kagum dengan kesungguhan ISMA untuk menegakkan tarbiyah ikhwaniyah di bumi Malaysia. Teks, kitab dan rujukan ikhwaniyah sering diratib2, ucapan pimpinan ikhwan selalu dipetik2 dan dijadikan hujjah.Cuma ingin kami kongsikan, bukanlah disebut orang berilmu itu orang yang banyak maklumat dan kesedaran dan dapat memetik segala teks, kitab dan kata2; akan tetapi orang berilmu itu adalah orang yang dapat mengintegrasikan segala teori, falsafah dengan realiti, situasi semasa!

[Banyak lagi yang boleh disenaraikan tentang sikap/peristiwa/kezaliman yang menghalang PAS daripada bersatu/bersepakat dengan UMNO tetapi ini bukanlah fokus tulisan pada kali ini. Sesungguhnya pengalaman PAS dalam perjuangan menegakkan Islam di Malaysia sangat berharga untuk dikongsikan dengan ISMA.]

“Gerakan Islam – Satu Sejarah Dan Pengalaman” Selangor, 1989

ABIM BERGOLAK

Satu lagi peristiwa penting yang menggemparkan keutuhan perjuangan Islam di Malaysia berlaku pada tahun 1982 apabila Saudara Anuar Ibrahim, iaitu Presiden ABIM mengisytiharkan dirinya menyertai parti asobiyah, iaitu UMNO. Akibatnya ABIM terpecah dua – satu kumpulan menyokong tindakan Sdr. Anuar dan yang satu lagi menentang. Mereka yang menentang kebanyakannya mengambil tindakan keluar daripada ABIM lalu menyertai PAS. Maka ramailah pejuang-pejuang Islam termasuk dari kalangan pelajar berduyun-duyun mula menyertai PAS yang dipimpin oleh satu barisan kepimpinan baru yang dinamik, berani dan berwibawa.

IRC BUNTU

IRC di Malaysia pada masa itu menghadapi keadaan yang sangat buntu di mana mereka yang inginkan Islam memberi thiqah dan walak kepada kepimpinen PAS sementara kepimpinan IRC masih “bersembunyi”, tidak mengistiharkan siapa mereka. Oleh itu ummah tidak dapat menilai sejauh mana kepimpinannya berwibawa, apakah mereka itu berani berdepan dengan toghut ataupun tidak, ataupun mereka hanya berani menghentam toghut di dalam usrah dan tamrin tertutup saja yang dihadiri oleh orang-orang terpilih, apakah mereka benar-benar memiliki akhlak yang tinggi ataupun akhlak dan jamaah mereka lebih kepada indah khabar dari rupa. Apakah amir IRC seorang ulamak atau jurutera sahaja. Tahukah dia tentang selok belok ugama khasnya hukum-hukum feqah yang sememangnya menjadi pra-syarat kelayakan seseorang pemimpin Harakah Islamiah. Persoalan ini menjadi tandatanya kepada ummah supaya amir IRC dapat dipertanggungjawabkan di khalayak ramai terhadap setiap tindakan yang diputuskannya, sama ada sesuatu tindakan itu menepati syara’ atau tidak.

Sebaliknya barisan kepimpinan PAS kebanyakannya adalah dari kalangan ulamak yang berwibawa, bukan sahaja bijak dan berani menjelaskan isu-isu ultra-sensitif seperti isu kemurtadan, kristianisasi dan hak-hak istimewa orang Melayu tetapi juga berani dikenakan ISA (Akta Keselamatan Dalam Negeri) malah ada yang telah syahid di jalan Allah, contohnya Almarhum Ustaz Ibrahim Mahmud bersama 13 orang sahabat di Memali (semoga Allah mencucuri rahmatNya ke atas roh-roh Syuhada’ Memali).

STRATEGI BARU

Keadaan kebuntuan tersebut telah menyebabkan IRC merubah strateginya sekitar tahun 1982. Maka disusunlah satu strategi atau “grand design” terhadap ABIM dan PAS, lalu diperkenalkan konsep Harakah Islamiah Syumuliah, HIS [Takrif HIS IRC adalah tidak sama dengan HIS yang diterangkan sebelumnyaj. Dalam rangkakerja HIS IRC, ABIM dan PAS hendak dijadikan “wajah-wajah” jamaah (wujuuhul jamaah) IRC semata-mata. Dalam istilah politik moden, strategi ini akan menjadikan ABIM dan PAS sebagai gerakan-gerakan depan (front organisations) semata-mata dan kepimpinan ABIM dan PAS sebagai boneka-boneka (maaf kasar sedikit di sini) yang hanya boleh bertindak menurut arahan kepimpinan IRC. Oleh itu kekuasaan sebenar berada dalam tangan amir IRC bukan amir ABIM atau PAS.
Menurut strategi ini orang-orang tertentu IRC yang mampu mendapat pengaruh akan dihantar bertugas hampir sepenuh masa di dalam PAS dan ABIM. Mereka akan memainkan peranan untuk mewujudkan satu suasana jamaah-dalam-jamaah di mana jamaah baru ini akan terdiri daripada mereka yang memiliki fikrah IRC dan berwalak kepada IRC. Kumpulan ini akan memainkan peranan bagi melaksanakan strategi HIS untuk IRC. Paling kurang hasil yang diharapkan dari kumpulan ini ialah mereka akan bersikap lembut terhadap IRC.

Menerusi strategi baru ini IRC telah dapat meyakinkan kepimpinan PAS tentang niat ikhlas (?) mereka untuk bersama membantu PAS khasnya dalam program-program tarbiyah. Lujnah tarbiyah PAS pusat telah menjemput dua orang ahli majlis syura IRC untuk bersama-sama dalam lujnah tersebut. Serentak dengan itu hampir keseluruhan program tarbiyah PAS, termasuk di institusi-institusi pengajian tinggi, diserahkan kepada ahli-ahli IRC untuk dikendalikan.

HARAP PAGAR PAGAR MAKAN PADI

Malangnya IRC telah mengingkari janjinya dan bertindak bak kata pepatah “harap pagar pagar makan padi”. Tujuan sebenar mereka menyertai PAS mulai terbongkar. IRC bukan sekadar mengendali program tarbiyah PAS tetapi juga dikumpulkannya secara rahsia ahli-ahli PAS yang berpotensi (yang bakal menjadi pemimpin) dan mereka dibawa keluar daripada PAS untuk menyertai jamaah sulit mereka IRC. Lunas-lunas akhlak Islam telah tidak diikuti oleh kepimpinan IRC. Apabila tembelang IRC diketahui oleh pucuk pimpinan PAS mereka telah diberi kata-dua dan diminta supaya membuat pilihan, iaitu sama ada kekal di dalam PAS dengan meninggalkan IRC ataupun berhenti terus daripada mengkhianati PAS. Sungguhpun begitu sebagai mematuhi syariat berjamaah tiada seorang pun ahli IRC dipecat daripada jamaah PAS. Lanjutan daripada itu program-program dakwah yang ada kaitan dengan PAS khasnya di pusat-pusat pengajian tinggi berpecah kepada dua: satu kumpulan yang jauh lebih ramai kekal bersama PAS sementara yang satu lagi menyertai IRC.

Tindakan IRC selanjutnya jelas menunjukkan strateginya terhadap PAS masih diteruskan sebab meskipun sebahagian besar ahli IRC telah berundur daripada PAS masih ada beberapa individu yang berpangaruh kekal di dalam PAS. Kehadiran mereka bukan disebabkan mereka telah mufaraqah (istihar keluar) daripada IRC tetapi atas arahan kepimpinan IRC sendiri – mereka tidak pernah mengistiharkan diri mereka keluar daripada IRC, malah hubungan mereka dalam bentuk usrah-usrah sulit (rahsia) masih diteruskan.

Perlu ditekankan di sini semasa kepimpinan IRC berulang-ulang menemui kepimpinan PAS (sebelum perpecahan berlaku) mereka telah mengisyhtiharkan bahawa IRC tidak wujud di Malaysia, yang ada hanya bekas ahli-ahli IRC. Oleh sebab itu kepimpinan PAS tidak menimbulkan soalan siapakah amir mereka atau siapakah ahli-ahli majlis syura mereka. Malah sebahagian besar pengikut-pengikut IRC sendiri termasuk dari kalangan siswa/siswi tidak diberi maklumat tepat atau tidak diberitahu langsung tentang siapakah barisan kepimpinan jamaah yang mereka sedang ikuti. Sebenarnya IRC mengamalkan sistem pengkelasan dalam keahliannya. Daripada empat peringkat hanya peringkat tertinggi diberi hak mengetahui dengan tepat struktur dan kepimpinan jamaah.

PERJUANGAN DI LUAR MALAYSIA

Sekarang kita kembali kepada masalah dakwah di kalangan pelajar. Semasa PAS mempercayai IRC telah bersatu dengannya tiada usaha dijalankan di luar negeri, sama ada di United Kingdom, Amerika Syarikat atau Timur Tengah untuk menubuhkan cawangannya di sana sebab peranan ini dimainkan oleh IRC di U.K. dan MISG (dikuasai oleh IRC setelah dirampas dari ABIM yang menubuhkannya) di Amerika. Akan tetapi, dalam keadaan sekarang adalah mustahil PAS dapat mengharapkan mereka yang menerima tarbiyah IRC di luar negeri pulang untuk menyertai PAS.

Alhamdulillah, kepimpinan PAS sedang mengambil langkah-langkah tertentu supaya pelajar-pelajar di seberang laut dapat menyertai perjuangan PAS, insyaAllah. Oleh itu sekarang sudah wujud sayap-sayap PAS (secara tidak rasmi) dl luar negeri termasuklah di U.K., USA dan Timur Tengah.

WAHAI MUJAHID ILALLAH

Akhir kata, jadilah anda tentera-tentera dan srikandi-srikandi Allah yang sentiasa peka kepada perpaduan ummah dan cita-cita perjuangan mereka. Jauhkan diri daripada tindakan-tindakan negatif yang membawa keretakan dan perpecahan pada saff para mujahidin ila Allah. Sebab ummah mukminin adalah ummah yang satu. Seruan dan perintah Allah dan RasulNya adalah jelas iaitu semua orang-orang beriman hendaklah bersatu dalam satu jamaah. Oleh itu jika anda terdengar seruan dan ajakan yang sebaliknya maka pastilah ianya bukan dari ajaran Allah dan RasulNya tetapi ajaran orang-orang yang tidak betul yang sanggup mengkhianati dan melemahkan perjuangan ummah yang sedang berjihad menegakkan kembali Ugama Yang Suci, meskipun mereka mendakwa diri mereka sebagai pejuang-pejuang yang berakhlak meninggi langit. Lagipun orang yang berakhlak tinggi sifatnya tidak sekali-kali suka menceritakan tentang kebaikan dirinya kepada orang lain, jauh sekali daripada menjaja ke sana sini memberitahu orang betapa akhlaknyalah yang terbaik.

Dalam keadaan apa sekali pun jangan berganjak walaupun seinci daripada manhaj perjuangan orang-orang beriman, iaitu : “Alghaayah laa tubarrirul wasilah.” maknanya “Matlamat tidak boleh membersihkan (menghalalkan) cara. ”
Maksudnya, jika matlamat sesuatu tindakan itu adalah baik untuk mencari keridhaan Allah (s.w.t.) maka cara yang diambil bagi mencapai matlamat itu juga hendaklah syar’i atau diridhai Allah.

Oleh itu jika menubuhkan jamaah baru setelah sudah wujud jamaah Islam adalah haram di sisi Allah (lantaran ia memecah belahkan ummah) maka anda hendaklah yakin ianya adalah haram; atas alasan apa pun jangan sekali-kali terlibat di dalam penubuhannya ataupun menyokongnya. Ataupun jika berbohong dan menipu sesama mukmin itu adalah haram menurut Allah dan Rasulnya maka jangan sekali-kali menjadikan sifat-sifat dayus ini sebagai bahan tarbiyah dan senjata perjuangan. Dan lagi jika bekerjasama dengan musuh-musuh Allah bagi menjatuhkan kumpulan Islam adalah sangat-sangat dilarang oleh Allah dan RasulNya maka anda hendaklah yakin orang yang terlibat tidak langsung layak memimpin ummah meskipun beliau seorang lulusan ugama. Sebab apakah anda tidak hairan Ugama Islam yang Suci ini dapat ditegakkan dengan cara-cara yang bathil seperti ini ?!!.

Dalam satu riwayat Imam Syafie rahimahullah dikatakan tidak tidur malam kerana memikirkan masalah ummah termasuk masalah perpecahan ummah di zamannya meskipun institusi khalifah masih berjalan dan syariat Islam masih tertegak. Sekarang sisem khalifah sudah tiada lagi dan syariat Islam sudah lama tumbang, maka ummah sangat-sangat memerlukan lebih ramai orang memikirkan masalah perpecahan dan bagaimana penyelesaian dapat dicapai. Ummah sudah bosan dengan sikap negatif kumpulan yang sengaja mencari-cari kelemahan pejuang-pejuang sejati serta suka menimbulkan keraguan terhadap kepimpinan mereka.

RUMUSAN

Beberapa rumusan penting boleh dikutip daripada huraian sejarah ringkas Gerakan Islam di Malaysia:

1. Penubuhan jamaah-jamaah baru khasnya IRC bukan didasarkan kepada tuntutan syara’ dan ia lebih banyak mendatangkan mudharat daripada menafaat kepada kejayaan perjuangan Islam di Malaysia kerana terlalu banyak masa, tenaga dan wang dihabiskan lantaran pergeseran sesama pejuang-pejuang Islam

2. Hadith Rasulullah (saw), “Berjamaah itu rahmat dan berpecah belah itu azab” adalah tepat sekali. Dulu pejuang-pejuang Islam bersatu padu dan ummah melihat pertentangan di dalam masyarakat hanya antara kumpulan Islam dengan kumpulan yang tak nak Islam (iaitu gabungan antara orang fasiq, munafiq dan kafir) tetapi kini terlalu banyak hijab dan tembok ditegakkan di tengah-tengah para mujahidin ila Allah yang menjadikan mereka seperti orang-orang asing (strangers) dan musuh (enemies) sesama mereka. Sudah terlalu ramai pejuang yang dulunya bersahabat karib kini menjadi musuh ketat.

3. Setiap mukmin hendaklah berjihad bagi menyatupadukan kembali ummah dengan tidak menyokong atau menyertai jamaah-jamaah baru. Jika ada pemimpin atau anggota jamaah baru yang merasai dirinya lebih layak memimpin ummah (sebab akhlaknya lebih baik, jelas manhaj dan matlamat perjuangannya, dll) maka tinggalkanlah jamaah baru itu dan sertailah jamaah tertua PAS dan jika benar seperti yang dirasai sudah tentu ummah akan memilihnya untuk memimpin mereka.

[Seperti yang telah diungkap kerana komen oleh yang disegani Ust Annuar Salleh, YDP ISMA Hulu Langat, maka atas rasa hormat, penuh rendah diri, kami tangguhkan semua poin sanggahan2 yang dikutip daripada tulisan beliau untuk dijadikan peluru tembak kembali. (“,).. Kami akan berusaha mencari analogi lain yang tidak berkait dengan ibadah khusus, moga2 beliau tidak terkeliru. Serentak dengan itu juga, kami diilhami untuk mengkaji berkaitan Sejarah Masjid Dhirar –yang ini betul2 untuk Qias– yang bukan ibadah khusus; supaya jelas mana satu kiasan, mana satu qiasan!_! Nantikan ya hasil kajian… !]

“Gerakan Islam – Satu Sejarah Dan Pengalaman”  Selangor, 1989

GERAKAN ISLAM

Apakah yang dimaksudkan dengan Gerakan Islam atau Harakah Islamiah ?
Sebelum itu kita cuba memahami dulu maksud perkataan jamaah. Menurut Hadith yang masyhur tiga orang yang bermusafir hendaklah melantik seorang amir atau ketua dari kalangan mereka. Dalam perkataan lain tiga (atau lebih) orang yang sedang bermusafir dikehendaki menubuhkan sebuah jamaah. Bagaimanapun jamaah ini bersifat sementara sebab sekembalinya musafirin tersebut ke tempat asal mereka jamaah pun dibubarkan.

Berdasarkan kepada pengertian ini setiap pertubuhan atau organisasi, sama ada berdaftar dengan Pejabat Pendaftaran atau tidak, adalah sebuah jamaah. Harakah (Gerakan) bolehlah ditakrifkan sebagai sebuah jamaah yang bergerak/bergiat/berjuang bagi mencapai matlamat yang lebih besar seperti menegakkan ideologi dan cara hidup dengan melibatkan massa atau orang ramai. Oleh itu satu golongan massa yang berjuang bagi menegakkan demokrasi contohnya adalah satu gerakan atau harakah, dan dipanggil Gerakan Demokrasi atau Harakah Demokrasi. Begitu juga dengan Gerakan Nasionalisme bagi menegakkan ideologi dan cara hidup yang berlandaskan perkauman, dan Gerakan Komunis bagi menegakkan sistem komunis, dan sebagainya.

Apa yang dinamakan Harakah Islamiah atau Gerakan Islam merupakan satu jamaah yang berjihad bagi menegakkan sistem hidup Islam (Nizomul Hayatul Islami). Tergolong dalam takrif ini termasuklah jamaah-jamaah Tabligh, Al-Arqam, ABIM, IRC dan PAS.

Harakah Islamiah Syumuliah pula adalah sebuah jamaah yang bermatlamat menegakkan Sistem Hidup Islam yang lengkap (komprehensif), lengkap dari segi keahlian (ulamak, intelek, profesional, petani, buruh, nelayan, dsb.) dan juzuk-juzuk kehidupan (siasah/politik, ekonomi, perundangan (syariat), ketenteraan, dakwah/tabligh, pendidikan (tarbiyah), dsb.) Oleh kerana kesemua ini hanya boleh dilaksanakan dengan tertegaknya sebuah Negara Islam atau Daulah Islamiah, keutamaan perjuangan diberikan kepada jihad dalam bidang siasah, dakwah dan tarbiyah, di samping tidak mengabaikan bidang-bidang lain. Matlamat perjuangan adalah untuk mengembalikan kekuasaan kepada orang-orang mukmin yang bertaqwa dan menyambung semula Khalifah Rashidah.

Di negara kita Harakah Islamiah terbesar dan paling berpengaruh yang menepati takrif ini hanyalah PAS. Di negara-negara lain harakah-harakah yang setanding adalah Ikhwanul Muslimin di Meslr, Jamaatul Islami di Pakistan, Partisi Refah di Turki. Kesemua jamaah ini terlibat di dalam pilihanraya bagi menegakkan Negara Islam, sungguhpun pilihanraya diyakini bukan jalan tunggal untuk mencapai matlamat. Di negara-negara lain yang tidak membenarkan Ummah Muslimin mengambil bahagian di dalam pilihanraya, ataupun negara berkenaan tiada pilihanraya, perjuangan mengambil bentuk jihad bersenjata dan/atau jihad bawah tanah. Contoh jihad bersenjata termasuklah Mujahidin Afghanistan, Mujahidin Patani, Mujahidin Eriteria dan Mujahidin Moro. Contoh jihad bawah tanah ialah Mujahidin di negara-negara komunis, Iraq dan Syria.

Apabila sahaja Negara Islam dapat ditegakkan Harakah Islamiah tidak lagi berfungsi seperti sebelumnya, dan sistem pemerintahan kini berpandu kepada pemerintahan Rasulullah (saw) dan Khalifah-Khalifah Rashidah, khasnya Khalifah Abu Bakr AlSiddiq, Omar Ibnul Khattab, Osman bin Affan, Ali bin Abi Talib dan Omar bin Abdulaziz, semoga Allah meredhai kesemuanya.

GERAKAN ISLAM DI UNITED KINGDOM

Kita mulakan pembicaraan dengan melihat kepada Gerakan Islam di United Kingdom.

Usaha dakwah di kalangan pelajar-pelajar Malaysia di United Kingdom sebenarnya bermula di Tanah Air sendiri iaitu di Institut Teknologi Kebangsaan (kini dinaikkan taraf kepada Universiti Teknologi Malaysia), sekitar hujung tahun 60’an dan awal 70’an. Sekumpulan pelajar, kebanyakannya pelajar-pelajar kejuruteraan, telah dilatih dan ditarbiyah (dididik) oleh seorang pensyarah pinjaman dari Institut Teknologi Bandung bernama Pak Imaduddin Abdul Rahim untuk menjadi kader-kader dakwah.

Pada awal tahun 70’an perjuangan Islam di Malaysia didukungi oleh dua kumpulan (jamaah/harakah) terbesar: Parti Islam Se Malaysia, PAS (wadah berpenekanan politik) dan Angkatan Belia Islam Malaysia, ABIM (wadah belia dan non-partisan). Bagaimanapun, hubungan antara keduanya adalah erat bak kata pepatah seperti isi dengan kuku, tiap satu memainkan peranan yang saling menguatkan perjuangan Islam (complimentary roles). Kader-kader dakwah ini merasa diri masing-masing berintima’ (bersama-sama) dengan ABIM dan PAS sekaligus. Oleh kerana medan perjuangan ABIM adalah di kalangan belia, usaha dakwah di kalangan pelajar dan siswa/i pada masa itu mempunyai hubungan hampir langsung dengan ABIM.

MELANJUTKAN PELAJARAN

Di awal tahun 70’an juga, Kementerian Pendidikan telah melaksanakan polisi menghantar seberapa ramai yang mungkin pelajar-pelajar Bumiputera untuk melanjutkan pelajaran ke peringkat ijazah di United Kingdom. Di antara yang merebut peluang ini termasuklah sebilangan besar kader-kader tersebut. Menerusi program ini mereka dapat mendaftarkan diri di berbagai-bagai universiti dan politeknik di United Kingdom (U.K.). Walaupun demikian, sebahagian besar daripada mereka bertumpu di kawasan Brighton (Selatan U.K.) dan Glasgow (Selatan Scotland). Semasa di U.K. pelajar-pelajar ini berpeluang meneruskan perjuangan Islam disebabkan di sana sudahpun wujud dua kumpulan dakwah besar tiap satu mempunyai hubungan dengan jamaah induk masing-masing di India dan Pakistan. Kumpulan-kumpulan ini adalah Jamaah Tabligh dan United Kingdom Islamic Mission, [cawangan Jamaatul Islami (Maududi), Pakistan].

PERPECAHAN

Pertemuan ini telah memberi pengalaman baru kepada kader-kader tersebut tetapi ada padahnya. Kumpulan yang sebelum itu merupakan satu ikatan yang padu dari segi fikrah dan tanzim telah terbelah dua – satu mengikut stail tabligh sementara satu lagi mengikut stail Jamaatul Islami yang juga menjadi manhaj harakah-harakah lain saperti PAS, ABIM dan Ikhwanul Muslimin, Mesir. Sudah menjadi resam perpecahan maka berlakulah tidak bertegur sapa, bermasam muka dan perbalahan antara kedua kumpulan tersebut di khalayak ramai. Perbalahan itu contohnya berlaku selepas solat Jumaat di mana pengikut Tabligh akan meminta orang ramai supaya tunggu untuk mendengar bayan (ceramah) dan ini ditentang oleh kumpulan satu lagi yang menganggap tindakan itu tidak syari’ kerana seolah-olah menghalang orang ramai daripada pulang ke rumah masing-masing setelah selesai solat Jumaat.

PENUBUHAN IRC

Lanjutan daripada itu timbullah kesedaran di kalangan beberapa orang daripada kader-kader untuk berusaha supaya kedua-kedua kumpulan bercantum semula. Usaha ini mengambil bentuk satu wadah atau platform yang dikenali sebagai Islamic Representative Council (IRC). Tepat dengan namanya, objektif utama IRC adalah untuk menjemput wakil-wakil daripada dua kumpulan tadi dan juga mereka yang mirip kepada Islam tetapi tidak menyertai mana-mana kumpulan untuk bersama-sama dalam satu majlis yang akan berusaha menyatupadukan semula pelajar-pelajar Islam. Maka diwujudkanlah usrah-usrah yang dianggotai oleh wakil-wakil tersebut.

Malangnya usaha yang murni itu gagal mencapai objektifnya – yang tabligh tetap tabligh, yang mirip kepada nasionalisme tetap dengan pegangannya sementara bakinya merubah corak IRC daripada satu platform semata-mata menjadi satu jamaah yang memiliki amir serta majlis syura dan tanzimnya sendiri. Bagaimanapun, IRC telah memilih jalan untuk menyembunyikan barisan kepimpinannya daripada pengetahuan dan penilaian ummah. Yang dapat dilihat oleh orang ramai hanyalah program-program dakwah dan rehlah. Peristiwa ini berlaku sekitar tahun 1975/1976.

SUARA AL-ISLAM

Belum sempat IRC merasai ketenangan, kepimpinannya mula bergolak. Beberapa orang kepimpinan telah keluar daripada IRC dan menubuhkan jamaah baru yang diberi nama Suara Al-Islam. Perbezaan antara keduanya hanyalah pada cara perjuangan hendak diteruskan. IRC ingin cara yang berteraskan tarbiyah sementara Suara Al-Islam memilih cara radikal dan revolusioner yakni dengan menimbulkan isu-isu penting dan asas di tengah-tengah masyarakat dan dengan itu program tarbiyah tidak menjadi isu utama. Bagi mereka tarbiyah adalah pertembungan langsung dengan kuasa-kuasa toghut di dalam masyarakat.

Bagaimanapun, beberapa tahun selepas itu kepimpinan serta ahli-ahli Suara Al-Islam memilih jalan yang wajar dan menepati syara’ untuk menyertai PAS sekembali mereka ke Malaysia. PAS memiliki ciri-ciri yang lebih lengkap yang merangkumi ciri-ciri perjuangan IRC dan Suara Al-Islam. Lagipun PAS merupakan harakah/jamaah tertua yang ditubuhkan oleh ummah Muslimin di Malaysia untuk berjuang bagi menegakkan Daulah Islamiah di negeri ini.

Satu babak penting dalam asam garam perjuangan Islam di Malaysia berlaku sekitar tahun 1976/77, iaitu apabila beberapa orang pemimpin dan ahli IRC kembali ke Tanah Air. Mereka bukan sahaja tidak mahu menyertai jamaah yang sedia ada iaitu ABIM-PAS, tetapi sudah mula mengkritik daripada luar kepimpinan perjuangan Islam masa itu. Kalau objektif asal IRC ditubuhkan adalah untuk menyatupadukan kumpulan-kumpulan yang berpecah di U.K., kini IRC (secara disedari ataupun tidak disedari ?) memainkan peranan sebaliknya iaitu untuk memecah dan melemahkan barisan perjuangan ummah yang telah bersatupadu seperti yang dituntut oleh Allah s.w.t. dalam surah As-Saff, ayat 4 :

“Sesungguhnya Allah menyukai orang-orang yang berperang di jalan Nya dalam barisan yang teratur seakan-akan mereka seperti suatu bangunan yang tersusun kukuh.”

JAMAAH BARU DI MALAYSIA

IRC telah memilih jalan yang sangat-sangat ditegah oleh Allah dan Rasulnya iaitu menubuhkan jamaah baru di Malaysia sungguhpun sudah wujud jamaah Islam. Allah (s.w.t.) telah melarang tindakan ini secara keras dan jelas di dalam Kitab Suci AlQuran:

“Dan berpegang teguhlah kepada tali (agama) Allah, dan jangan kamu bercerai berai, dan ingatlah nikmat Allah kepadamu ketika kamu dahulu bermusuh-musuhan, maka Allah menjinakkan antara hatimu, lalu jadilah kamu kerana nikmat Allah orang-orang yang bersaudara.” (Surah Ali Imran, Ayat 103)

“Sesungguhnya orang-orang yang memecah belahkan agamanya dan mereka menjadi bergolongan, tidak ada sedikitpun tangggungjawabmu terhadap mereka (mereka bukan daripada kamu – tafsir).” (Surah AlAn’am, Ayat 159)

Di samping itu terdapat juga banyak hadith Rasulullah (s.a.w.) yang melarang ummah daripada berpecah atau membuat jamaah baru:

Sabda Baginda yang bermaksud “Hendaklah kamu bersama-sama Jamaah Muslimin dan pimpinan mereka.”

Lagi sabda Baginda yang bermaksud, “Berjamaah itu rahmat dan berpecah belah itu azab.”

Pada masa yang sama kepimpinan ABIM dan IRC mengadakan rundingan bagi mencari jalan persefahaman demi untuk kebaikan perjuangan Islam. Maka satu persefahaman tidak resmi, atau tidak bertulis telah dicapai, iaitu ABIM tidak akan mengembangkan sayapnya ke United Kingdom dan sebagai balasan ahli-ahli dan kepimpinan IRC akan menyertai ABIM sekembalinya mereka ke Malaysia.

Sungguhpun ABIM telah menepati janjinya, sebahagian besar kepimpinan dan ahli IRC yang pulang ke Tanah Air tetap bertegas tidak mahu menyertai ABIM. Di antara tuduhan terhadap ABIM termasuklah matlamat perjuangan ABIM tidak jelas, tiada tarbiyah dll, meskipun aspek-aspek ini dapat diperbaiki dengan pernyertaan mereka ke dalam ABIM (jika benar IRC mempunyai matlamat yang jelas dan ada tarbiyah!). Lagipun tuduhan-tuduhan itu bukanlah hujjah-hujjah syara’ dan boleh dipertikai. Anihnya, ABIM yang memiliki beberapa lulusan Al-Azhar dari kalangan kepimpinannya, malah ada yang mendapat tarbiyah Ikhwanul Muslimun, diragui tentang kejelasan perjuangan mereka oleh kumpulan yang rata-rata berpendidikan bukan-agama, yang mempelajari Islam selama sejam atau dua jam seminggu sahaja !?

IRC mulai bergiat di Malaysia khasnya di kalangan pelajar-pelajar dan kakitangan-kakitangan akademik universiti. Seperti yang dijangkakan, berlakulah peristiwa-peristiwa pijak memijak kaki satu sama lain dengan ABIM. Kepimpinan pelajar yang mempunyai hubungan langsung dengan ABIM cuba diambil alih oleh IRC. Akibatnya ABIM tidak ada pilihan lain kecuali mengembangkan sayapnya ke United Kingdom sebab ABIM menghadapi keadaan buntu di mana keahliannya dari kalangan lulusan United Kingdom semakin merosot. Maka ditubuhkanlah ABIM-U.K. sekitar awal 80’an.

PELAJAR-PELAJAR MALAYSIA BERPECAH LAGI

Dengan tertubuhnya ABIM-U.K. perpecahan di kalangan pelajar-pelajar Malaysia menjadi lebih buruk. Kini pelajar-pelajar Malaysia di Britain berpecah kepada empat kvunpulan besar – Tabligh, IRC, Suara Al-Islam dan ABIM di samping wadah nasionalist UMNO-U.K.

Berlakulah kepada pejuang-pejuang Islam di rantau orang apa yang tidak berlaku kepada penjajah British sendiri semasa mereka di negeri kita, iaitu perebutan kuasa sesama sendiri bagi mencari pengaruh. Masing-masing menyediakan strategi bagi merampas pertubuhan-pertubuhan pelajar seperti “Islamic Society” dan “Malaysian Student Society” di hampir setiap institusi di mana terdapat pertubuhan-pertubuhan seperti itu. Contohnya, apabila diadakan Mesyuarat Agong Tahunan sesebuah pertubuhan maka ahli-ahli akan mengambil tempat masing-masing di dalam dewan mesyuarat – sebelah dewan diduduki oleh ahli-ahli IRC sementara sebelah lagi oleh ahli-ahli ABIM.

Berlakulah tikam lidah antara kedua-dua puak masing-masing cuba menegakkan kepentingan puaknya. Begitu juga dengan tempat penginapan. Satu tempat didiami oleh orang-orang IRC dan orang-orang ABIM pula mencari tempat lain. Apabila diadakan kenduri maka ahli-ahli kumpulan sahaja dijemput. Panduan perkahwinan seperti yang diajar oleh Rasulullah (s.a.w.) diubah daripada empat perkara (ugama, keturunan, kecantikan dan kekayaan) kepada lima dengan ditambah satu lagi syarat, iaitu bakal suami/isteri hendaklah menjadi ahli jamaah yang sama.

Jika direnung dengan tajam maka terasalah sedih dan malu terhadap apa yang berlaku. Islam adalah Ugama Suci, Ugama Benar, Ugama Tunggal Diridhai Allah tetapi malangnya “seolah-olah” ugama ini tidak mampu menyatupadukan satu kelompok umatnya yang kecil yang rata-rata terdiri daripada orang-orang yang boleh berfikir sendiri tanpa dipengaruhi oleh mereka yang berkepentingan. Yang sedihnya ini berlaku di rantau orang dan di negeri orang kafir pula. Sepatutnya orang-orang mukmin menunjukkan akhlak yang tinggi kepada orang-orang kafir sebagai contoh dan uswah hasanah supaya hati mereka dapat dijinakkan kepada Islam. Konsep ukhwah atau persaudaraan dalam Islam telah menjadi kabur, daripada menjadi sesuatu yang memisahkan antara iman dan kufur kepada sesuatu yang memisahkan satu jamaah Islam daripada jamaah Islam lain. Sebenarnya, Allah (swt) telah menganugerahkan kepada kita konsep ukhwah yang betul, iaitu seperti firmanNya:

“Sesungguhnya orang-orang yang beriman adalah bersaudara … ” (Surah Al-Hujurat, Ayat 10)

bukannya “Sesungguhnya orang-orang IRC sahaja bersaudara” atau “Sesungguhnya orang-orang ABIM sahaja bersaudara,” atau sebagainya. Oleh itu berilah hak persaudaraan kepada setiap individu yang mengaku ia beriman kepada Allah dan Rasulnya. Allah (s.w.t.) telah menyatukan hati-hati orang-orang beriman dan menghapuskan permusuhan sesama mereka maka siapakah anda, dengan membuat jamaah baru, tergamak meletakkan hijab dan tembok antara individu-individu mujahid mukmin – yang satu mengikut anda sementara yang satu lagi mengikut jamaah yang sedia wujud ?

[Setelah diasak dengan begitu panjang sekali komen oleh yang berhormat Ust Annuar Salleh, YDP ISMA Hulu Langat, maka atas rasa hormat, penuh rendah diri,  kami tangguhkan semua poin sanggahan2 yang dikutip daripada tulisan beliau untuk dijadikan peluru tembak kembali. (“,).. Dengan penuh insaf, kami akan berusaha mengkaji kitab yang dicadangkan beliau supaya kami tidak kelihatan seperti ‘budak baru belajar’. Maka dengan itu untuk sementara waktu ini, kami kongsi dahulu sejarah gerakan Islam yang kami temui demikian.]

[Idea penulisan blog ini asalnya tercetus daripada edaran Risalah Kita dibawah ini, yang tiada ditulis penulis sebenar, terbitan siapa atau apa2 identiti pengenalan. Maka blog ini juga tiada ditulis nama penulis sebenar, terbitan siapa mahupun apa2 identiti pengenalan- pemudaberani]Edaran Pamphlet Hantu/ LayangEdaran Pamphlet Hantu/ Layang

Kami menerima satu edaran yang disebarkan kepada Mahasiswa(wi?) di perlembahan Nil seperti yang tertera di atas. Risalah ini mengandungi satu kandungan yang cukup ‘menarik dan padat‘ tetapi apabila dibelek-belek untuk mengetahui penerbit atau penulis, ia tidak dicatatkan walau dimana-mana. Kami tidak berhasrat untuk mempersoalkan kegiatan penulisan yang tidak berani memikul tanggungjawab kritikan seperti  ini, namun suka untuk kami kupaskan beberapa isi tulisan.

risalah1[risalah1]-

ANGGAPAN YANG SALAH -Sebahagian besar masa dan tenaga umat telah ditumpukan kepada hal ehwal politik dan yang berkaitan dengannya semata-mata

Penulis di dalam risalah ini menggambarkan “bahawa meluasnya anggapan perlu berusaha, berjuang, berjihad dalam hal ehwal politik dan yang berkaitan dengannya adalah satu “anggapan yang salah”. Ungkapan dan intonasi yang digunakan membawa kepada beberapa persoalan:-

  1. ‘Sebahagian besar masa dan tenaga umat telah ditumpukan kepada hal ehwal politik’ – Kenyataan ini merujuk kepada umat Islam di Malaysia atau di seluruh dunia? [kalau di Malaysia, kami lihat umat Islam lebih leka menggunakan masa dan tenaga untuk hiburan dan mencari kekayaan material lebih daripada berpolitik -pemudaberani]
  2. Ini membawa kepada persoalan; apakah kenyataan ini ditujukan hanya kepada kelompok tertentu di Malaysia sahaja? contoh seperti kelompok aktivis dakwah dalam gerakan Islam?
  3. Kalau benar ia ditujukan kepada kelompok aktivis dakwah dalam konteks Malaysia, maka siapakah pula yang ‘menyebarkan anggapan meluas’ tersebut? seolah2 menggambarkan satu golongan besar, golongan yang lebih ramai dan dominan; apakah ia merujuk kepada aktivis yang terlibat dengan PAS yang usahanya menegakkan daulah?
  4. Kalaulah penyokong dan pendokong PAS tersebut benar2 berjuang/berjihad untuk menegakkan daulah; yakni ‘menumpukan sebahagian besar masa dan tenaga’ mereka, maka apakah seperti tajuk itu, ini satu jalan atau ‘anggapan yang salah’?

Terus terang kami katakan bahawa sebaik selesai membaca petikan tersebut, apa yang kami fahami hendak dikatakan oleh penulis kalau secara lebih terang terus adalah: ‘fahaman PAS bahawa terlibat dalam politik kepartian pilihanraya (proses menegakkan daulah) adalah satu cabang jihad merupakan satu anggapan yang salah’.

Kalau benar telahan seperti di atas maka, lebih jauh lagi, mereka terus menerus menanam secara senyap-senyap (subconsciously) satu idea. Ini dilakukan dengan petikan,  “sebahagian besar masa dan tenaga umat telah ditumpukan kepada hal ehwal politik dan yang berkaitan dengannya semata-mata” . Iaitu kebanyakan aktivis dakwah di Malaysia (terutamanya PAS) hanya terlibat dalam politik semata-mata (tiada tarbiyah).

[kami telah nyatakan sebelum ini, anggapan PAS hanya satu parti politik yang tidak menitikberatkan persoalan tarbiyah, dakwah dan lain2 adalah satu kenyataan yang berniat jahat untuk menjatuhkan dan merendah2kan bidang lapangan perjuangan PAS- pemudaberani]

risalah-2 Penulisan sebegini selari dengan pemikiran satu kelompok dakwah yang sentiasa merasakan diri mereka paling benar. Golongan ini banyak mengeluarkan kata2 seperti berikut:-

“Jalan dakwah melalui politik pilihanraya adalah tidak realistik. Mustahil satu2 parti Islam dapat meraih kuasa dan undi majoriti melalui jalan ini kerana Malaysia terdiri daripada rakyat pelbagai kaum dan agama” [pujukan seorang ahli ????- sumber lisan]

“Keterlibatan dalam politik kepartian adalah suatu yang sia2 dan tidak berfaedah, kerana sistem ini adalah berasal daripada sistem jahiliyah pihak kuffar. Kita mesti kembali kepada rujukan al Quran dan Sunnah dan sistem syura” [tulisan blog seorang pimpinan *$%^?-Mesir]

“Memperjuangkan amalan Islam secara lengkap melalui undang2 dan pemerintahan (daripada atas) tidak betul kerana tiada dakwah fardiah (tidak dari bawah). Ini seperti peraturan sekolah yang mana murid ikut secara paksa dan hanya ikut di sekolah sahaja, selepas daripada itu, peraturan2 ini ditinggalkan. Maka lebih elok dibuat dakwah fardiah” [perlu diingatkan bahawa mereka ini telah ditanamkan bahawa PAS hanya terlibat dengan politik dan tiada dakwah mahupun tarbiyah. kerana itu dianggap kalau terlibat dengan pilihanraya, tiada dakwah fardiah- pemudaberani]

Kesimpulan

Kami menasihati sahabat-sahabat daripada mana2 entiti, terutama ikhwan daripada ISMA supaya tidak merendah2kan atau menjatuhkan idea dan pandangan orang lain. Kita jangan ikut perangai seperti yang ditunjukkan di atas, kerana persoalan ini termasuk dalam persoalan ijtihadi yang furu3 atau cabang. Berlapang dadalah dalam perkara yang tidak disepakati. Bersatulah di atas titik persamaan yang ada antara semua entiti.

Kadang-kadang di atas Jalan dakwah ini kita bertemu dengan gangguan daripada saudara seperjuangan. Seolah-olah mereka cuba menghentikan kita daripada beramal atas kefahaman kita yang sahih dan jelas. Mereka berusaha melakukan pelbagai cara dan taktik supaya kita duduk dan menganggur. Pendek kata, mereka mahukan kita ini keluar dari Jalan yang panjang ini. Dahsyat sungguh!
Rasulullah sudah berpesan kepada kita tentang perkara ini. Dalam sebuah hadis yang ditakhrijkan oleh Abu Bakar bin Bilal daripada hadith Anas di dalam kitab Makarim Akhlak :”seorang mukmin itu berada diantara lima ancaman:
1. seorang mukmin yang dengki padanya
2. munafiq yang membencinya
3. kafir yang membunuhnya
4. syaitan yang menyesatkannya
5. hawa nafsu yang menggodanya”

Para pendakwah yang ikhlas akan menghadapi semua ancaman ini. Golongan yang dengki ini sangat tidak selesa dengan pencapaian orang lain dalam amal dakwah. Mereka hanya inginkan semua kejayaan dan hasil yang diperolehi para pendakwah hilang dan lenyap. Hati mereka sengsara. Jiwa mereka sakit menderita. Mereka sanggup merancang tipudaya ke atas saudara-saudara mereka. Perumpamaan mereka seperti kisah Qabil yang dengki, hasad, dendam yang membuak-buak hingga akhirnya membunuh saudaranya Habil. Sepanjang sejarah dakwah sejak dahulu hingga kini dicatat dengan kisah hasad dengki bukannya dari orang asing bahkan dari kawan dan sahabat rapat! Ibnu Mu’taz pernah berkata:“Orang yang hasad itu marah kepada orang yang tidak berdosa, kikir terhadap sesuatu yang bukan kepunyaannya dan sentiasa mencari atau meminta sesuatu yang tidak akan diperolehinya.”

Golongan yang dengki ini akan menghalalkan semua yang dilarang dan diharamkan untuk mencapai tujuan dan cita-cita peribadi mereka seperti api yang membakar daun-daun hijua juga daun kering. Saya kongsikan di sini beberapa hadith untuk golongan ini mengambil iktibar dan pengajaran jika pintu hati mereka masih terbuka:

“Sesiapa yang menggembar-gemburkan (pada orang ramai) sesuatu perkara (perkataan) terhadap seseorang Muslim untuk menjatuhkan maruah orang tersebut di dunia pada hal ia tidak demikian, maka wajiblah Allah mencairkan pembawa fitnah tersebut pada hari Qiamat dalam api neraka sehinggalah ia dapat membuktikah kebenaran apa yang telah dikatakannya.” (Hadith riwayat Al-Thabarani)

“Barangsiapa yang memakan daging saudaranya di dunia (mengumpat) kelak pada hari Qiamat dibawakan kepadanya daging itu, dikatakan kepadanya “Makanlah daging bangkai ini sebagaimana engkau makan dagingnya ketika dia hidup dahulu”. Lalu ia pun makan memakan daging itu sambil berteriak-teriak”. (Hadith riwayat A1-Tabrani dan lain-lain)

“Mengumpat itu lebih buruk daripada zina. Sahabat bertanya bagaimana? Rasulullah menjawab: seorang yang berzina itu kalau bertaubat mungkin taubatnya itu diterima oleh Allah. Akan tetapi orang yang mengumpat tidak akan Allah ampunkan dosanya sehinggalah orang yang diumpatinya itu memaafkannya.” (Hadith riwayat Tabrani dan Baihaqi)

Mengapa mereka dengki?

Merasa dirinya lebih mulia berbanding orang lain. Dia tidak rela orang lain mengatasinya dalam apa jua perkara. Dia tidak boleh tahan dengan sikap mengatasi yang ditunjukkan oleh saingannya itu. Malah ia tidak boleh menerima apa yang dirasakannya sebagai sikap mengatasinya.

Bertaubatlah wahai orang-orang yang beriman sebelum datangnya ajal.

[daripada blog Ustaz Shuhaib Arrumy, Pengerusi ISMA Mesir]

Benarkah PAS kurang tarbiyah?Benarkah keterlibatan dalam demokrasi dan politik kepartian serta pilihanraya sesuatu yang tidak tepat dengan kehendak Islam? Perkara ini akan cuba kami rungkai jawapannya dalam siri2 penulisan selepas ini.

Kalau hendak kenal ISMA maka hendaklah tanya kepada pimpinan ISMA secara terus. Kalau hendak kenal PAS, maka hendaklah merujuk kepada pimpinan PAS secara terus…

i. Kewujudan Jamaah Umum.

PAS adalah jamaah umum di Malaysia berdasarkan ciri-ciri yang telah disebut. PAS adalah jamaah Islam yang pertama ditubuhkan pada tahun 1951M yang terus wujud sehingga sekarang di Malaysia. Kenyataan-kenyataan ini dapat dinilai dan diukur melalui perlembagaan PAS, kertas-kertas bertulis PAS dan amal-amal Islami yang dilakukan oleh PAS merangkumi semua aspek samada politik ekonomi, pendidikan/tarbiyyah, kemasyarakatan dan sebagainya yang merangkumi keterbukaan ahli kepada seluruh lapisan masyarakat Islam. [PAS seringkali ditohmah sebagai gerakan yang hanya bergiat dalam lapangan politik semata-mata, dan dituduh tidak mempunyai sistem tarbiyah yang mantap kerana mengabaikannya. Ini satu kenyataan berbaur jahat lagi hasad dengki -pemudaberani]

Tidak dapat dinafikan, PAS tidak terlepas daripada kesilapan dan kelemahan. Tetapi kesilapan dan kelemahan-kelemahan itu boleh diperbaiki dan dan diperbetulkan dengan baik, bukan menubuhkan jamaah baru. Bahkan jamaah-jamaah yang wujud selepas itu dengan rasa tidak puas hati tidak terlepas daripada kesilapan dan kekurangan. Yang pasti, jamaah lain daripada PAS ialah jamaah takhasus. ABIM iaitu Angkatan Belia Islam Malaysia ialah wadah belia dan non partison.(42)

IRC atau Islamic Reresentative Council / jamaah Alami sebagai wadah tarbiyyah dan perislahan tarbiyyah. [IRC kini lebih menonjol dikeanli sebagai MSM, Majlis Syura Muslimun di UK, atau induknya di Malaysia dikenali sebagai Jemaah Islah (dulu Islam) Malaysia- pemudaberani]

HAMIM dan Berjasa ialah dua parti politik yang bekerjasama dengan PAS di dalam Angkatan Perpaduan Ummah untuk menghadapi Barisan Nasional.

ii. Berkompromi Dengan Barisan Nasional.

Mana-mana jamaah yang berkompromi dengan Barisan Nasional sehingga menggagalkan dan mengalahkan cita-cita dan matlamat Islam yang didokong oleh PAS merupakan satu kesilapan besar pada umat dan Islam. Tiada nas-nas syara’ dan pandangan ulama yang mengharuskan penyertaan di dalam UMNO/Barisan Nasional. Kesilapan kefahaman di dalam membezakan di antara BN/UMNO dan kerajaan menyebabkan kesilapan didalam memilih manhaj dan uslub perjuangan.

Jamaah Alami/ IRC dengan jelas untuk melibatkan diri dalam UMNO/BN. “Majlis Syura Jamaah (IRC/Alami) dengan penuh rasa tanggungjawab bersetuju ;

1. Membolehkan ahli melibatkan dalam UMNO dengan pendekatan yang ditentukan oleh jamaah sebagai salah satu langkah penglibatan politik kepartaian dalam strategi dakwah yang bersepadu….”(43)

Di dalam kenyataan yang lain, pimpinan IRC silap di dalam menilai UMNO dengan cara ilmiyyah dan realiti. Tersebut bahawa “Islam atas dasar kesedaran sendiri atau pertimbangan politik tidak pernah ditolak oleh UMNO. Malah Islam menduduki tempat yang tersendiri di kalangan anggota UMNO. Dengan kebangkitan Islam pula ia kembali menjadi agenda politik dan pemikiran orang UMNO.”(44)

Di dalam kertas kerja ini jelas membuktikan bahawa IRC /Alami sanggup bersama UMNO, walaupun bertembung dengan PAS.Pimpinan IRC/Alami memutuskan bahawa “kita juga berpandangan sudah sampai masanya untuk melibat dalam UMNO dengan matlamat kelompok Islam memimpin parti (UMNO) dan oleh itu, kerajaan,”(45)

ABIM di akhir-akhir ini sanggup bertembung dengan PAS untuk membantu UMNO/BN. [Akhir-akhir ini merujuk kepada zaman selepas kemasukan DS Anwar Ibrahim kedalam UMNO dan pendirian sebahagian pemimpin utama ABIM di akhir 1980an dan awal 1990an- pemudaberani]

ABIM telah dipergunakan oleh Biro Tatanegara untuk memotivasikan pelajar-pelajar dan pegawai kerajaan untuk menyokong UMNO/BN dan mempertikai dan memperlekehkan PAS. Orang-orang ABIM dengan berani menaiki pentas kempen UMNO/BN atau menjadi calon UMNO/BN untuk menghadapi PAS dalam pilihanraya.

“Perubahan uslub ABIM berlaku apabila Anuar Ibrahim iaitu (bekas) presiden ABIM mengisytiharkan dirinya menyertai UMNO/BN pada tahun 1982.Akibatnya ABIM terpecah dua -satu kumpulan menyokong tindakan Anuar Ibrahim dan satu lagi menentang. Mereka yang menentang kebanyakannya mengambil tindakan keluar daripada ABIM lalu menyertai PAS.”(46)

Menolong dan bersama UMNO/BN bererti menentang PAS. Inilah hakikat yang disebut oleh Dr. Yusof Al-Qardawi ;

“Sesungguhnya di antara perkara yang paling mengecewakan bahawa kita dapati setengah di kalangan ulama Islam atau setengah anggota jamaah-jamaah Islam tolong-menolong kadang-kadang bersama jamaah-jamaah sekularisme yang jelas kesekularismaannya untuk menentang pekerja-pekerja Islam daripada harakah-harakah atau jamaah-jamaah yang berlainan dengan mereka pada manhaj atau mauqif siasi (pendirian politik). Dengan itu, mereka telah menyanggah panduan-panduan al-Quraan atau sunnah, kata-kata ulama salaf umat Islam dan pengamalan mereka yang mendapat petunjuk dan soleh daripada pejuang-pejuang Islam di pelbagai zaman. Sesungguhnya kita dapati di dalam pertempuran pilihanraya, betapa ramai daripada orang-orang beragama dan melebalkan daripada setengah jamaah-jamaah Islam di negara-negara umat Islam memberikan suaranya (sokongan/undi) dan mewasiatkan kepada pengikut-pengikutnya supaya memberikan undi-undi mereka kepada pihak-pihak sekularisme yang menolak syariat Allah terang-terangan, mempersendakan para dua’t yang menyeru kepada syariat Islam dan memperlekehkan hudud Allah. Dia tidak menerima untuk memberikan undi-undi kepada muslimin yang beriltizam dengan dakwah kepada Islam pada sudut aqidah, syariat, mahnaj kehidupan kerana mereka berlainan dengan calon-colan (parti Islam) pada setengah-setengah pemikiran dan pandangan.”(47)

Kesilapan uslub dan manhaj ‘islah dari dalam‘ bukan sahaja bertentangan dengan nas-nas al-Quraan dan Sirah Nabawiyyah,bahkan bercanggah dengan logik. Bagaimana seorang yang mahu membersihkan tong najis dengan masuk ke dalam tong najis tersebut ? Bukan sahaja dia tidak mampu membersihkan tong tersebut tetapi dia akan berlumuran dengan najis sekularisme dan materialisme BN/UMNO.Jelas, uslub ini dilarang oleh Allah dengan firmannya ;

ولقد بعثنا فى كل أمة رسولا ان اعبدواالله وجتنبوا الطاغوت فمنهم منهدى الله ومنهم من حقت عليه الضلالة فسيروا فى الارض فانظروا كيف كان عاقبة المكذبين
Maksudnya : “Dan sesungguhnya kami telah utuskan pada tiap-tiap umat seorang Rasul, “hendaklah kamu menyembah Allah dan menjauhi taghut. Maka ada di antara mereka mendapat petunjuk dan ada yang terus tetap di atas kesesatan. Lantaran itu, berjalanlah di bumi ini, nescaya kamu akan melihat kesudahan orang-orang yang berdusta.”

(surah An;Nahl : 36)

iii. Terjerat dengan fikrah sesat dan batil.

[yang dimaksudkan dengan fikrah adalah jalan fikir dan pandangan umum atau tasawwur atau worldview; disebut disini fikrah mereka sesat dan batil tetapi akidah mereka adalah termasuk dalam perbahasan lain -pemudaberani]

Kebiasaannya, jamaah-jamaah yang terseleweng fikrah akan dipergunakan oleh musuh Islam untuk menghadapi jamaah Islam yang lain. Sebagai contoh, ketika Inggeris mahu menekan gerakan Islam yang teguh di Benua India yang dipimpin oleh Ahmad bin I’fan, telah mencipta gerakan Islam yang lain dan menyeleweng iaitu gerakan Qadiyaniyyah atau Ahmadiyyah(48)

Di Malaysia, Jamaah Tabligh yang diasaskan oleh Sheikh Muhammad Ilyas bin Sheikh Ismail Hanafi al-Jasyti al-Kandahlawi di Benua India telah bertapak dan menarik perhatian beberapa muslim Malaysia tanpa mengenali pengasas dan fikrah Jamaah Tabligh dengan jelas. Di antara pemikiran jamaah Tabligh ialah memisahkan politik daripada agama Islam. Tiada seorang pun di kalangan ahlinya berhak mengkaji di dalam politik atau mendalami di dalam perkara-perkara yang berkait dengan pemerintahan (49).

Ihtisyam Hassan iaitu adik ipar Muhammad Ilyas merupakan khalifah (pengganti Muhammad Ilyas) yang pertama dan pendokong khas. Beliau telah menghabiskan banyak masa daripada kehidupannya di dalam memimpin Jamaah Tabligh dan menemani Muhammad Ilyas,beliau pernah berkata ;

“Sesungguhnya dakwah (jamaah Tabligh) yang lahir daripada pusat Nizamuddin di Delhi mengikut keilmuan dan kefahaman saya tidak bertepatan dengan kitab Allah, sunnah Rasulullah, manhaj mujadid seribu yang kedua (abad ke dua selepas Hijrah.) Syah Waliyullah Ad-Dahlawi dan ulama-ulama muhaqiqiin ” (50).

Oleh sebab itu, kita melihat betapa ramai anggota jamaah Tabligh tidak menghiraukan siapa yang memerintah dan mentadbir negara. Kadang-kadang, kita menemui anggota jamaah Tabligh berkempen dan bekerja untuk UMNO/BN di masa pilihanraya umum. Pemikiran memisahkan politik dan Islam adalah bercanggah dengan Syara’ dan pandangan ulama muktabar. Jamaah Tabligh dan Jamaah Arqam menekankan kepada amal-amal kerohanian sebagaimana yang dikenali umum. Jamaah Arqam yang telah diharamkan oleh kerajaan Malaysia telah diketahui umum penyelewengannya di dalam mendokong Aurat Muhamadiyyah. Tiada jalan lain bagi ahli jamaah ini melainkan kembali kepada kesempurnaan Islam dan menintima’kan kepada jamaah Islam yang suci dan benar-benar memperjuangkan Islam. [Arqam kemudian bergerak di atas nama kumpulan Rufaqa’ dan kini kerap menggunakan gelaran Global Ikhwan -pemudaberani]

iv. Mencetuskan unsur-unsur perpecahan dan pemusuhan.

Unsur-unsur permusuhan dan perbalahan iaitu pulau-memulau, kata-mengata, tuduh-menuduh, tidak tegur sapa, rebut-merebut dan sebagainya yang membara api perpecahan berlaku pada realitinya, khususnya di pusat-pusat pengajian tinggi. Sering kali, wujudnnya satu jamaah menangguk ‘ikan segar’ daripada pukat jamaah lain.

Di dalam kertas kerja Jamaah Alami Mesir dari kalangan pelajar-pelajar Malaysia (mereka merencanakan) telah membuat dakwah fardiyyah untuk menarik siapa sahaja termasuk ahli PAS sebagai madu’ dakwahnya supaya menyertai Jamaah Alami:-

“Disini kita cuba mengenali secara yang lebih dekat tentang latar belakang pelajar-pelajar Mesir untuk memudahkan kita dalam menyampaikan dakwah ini.

i.a. Golongan Hizbi Islami.

Merupakan satu perkumpulan pelajar yang berpengaruh di kalangan mata umum. Dalam usaha mendapatkan pengikut baru, mereka menggunakan sentimen politik PAS. Walaupun bilangan mereka tidak ramai tetapi mereka mendapat sokongan dari kalangan ramai kerana kebanyakan pelajar yang datang sememangnya dari asal adalah penyokong PAS. Bersikap keras dengan orang berlainan pendapat dengannya. Tahap pembelajaran dan keilmuan mereka adalah sederhana. -Tidak mempunyai tanzim yang kemas dan bertumpu pada persatuan.

i.b. Golongan liberal.

Boleh dikatakan kebanyakan dari mereka adalah penyokong PAS tetapi tidak aktif, hanya sebagai penyokong. Golongan ini terdiri kepada beberapa kategori. Pendirian yang kabur dan mengikut pendapat ramai. Dalam beberapa hal bertentangan dengan golongan Hizbi sebagai tindak balas rasa perasingan. Tahap pembelajaran sederhana dan tidak mempunyai tanzim.”(51)

Kertas kerja ini bukan sahaja berunsur tuduhan dan tohmahan terhadap PAS dan ahlinya, bahkan berusaha menarik mereka yang telah menyertai PAS supaya menerima dakwah ‘Alami. Sikap ini membuktikan fenomena taadud akan menimbulkan kejijikan akhlak dan pertembungan di antara jamaah-jamaah.

Abu Hasan Firdaus menggambarkan fenomena ini dengan katanya “Dengan tertubuhnya ABIM -UK perpecahan di kalangan pelajar-pelajar Malaysia menjadi lebih buruk. Kini pelajar Malaysia di Britain berpecah kepada empat kumpulan besar aitu Tabligh, IRC, Suara Al-Islam dan ABIM, di samping wadah nasionalist UMNO-UK .(52)

Timbulnya unsur-unsur permusuhan ini menyebabkan jamaah itu akan menyalahkan jamaah ini atau ahli jamaah itu menyalahkan ahli jamaah ini. Yang pastinya, unsur-unsur tidak berakhlak ini timbul hasil daripada taadud jamaah. Jika semua umat Islam bersatu dan memberi wala’ kepada satu jamaah yang telah ada, nescaya fenomena keji ini tidak akan merebak dan membusuk.

v. Tidak Bersatu Menghadapi Isu-Isu Ummah.

Seluruh umat Islam mengetahui ketegasan PAS menghadapi isu-isu umat Islam. PAS keseorangan berhadapan dengan beratus-ratus isu penghinaan umat dan jenayah UMNO dan pimpinannya. ABIM, IRC/Alami, Jamaah Tabligh, ABIM Perlis dan lain-lain menyembunyikan diri dan dihantui perasaan pengecut untuk bersama PAS untuk menentang kemasukan pasukan kriket Yahudi, kes masjid Rawa di Pulau Pinang, perampasan harta/tanah rakyat, pembahagian kekayaan negara tidak adil, menolak hudud, pembunuhan 13 muslim di Memali dan lain-lain. [Alhamdulillah, zaman telah berubah dan kesemua gerakan yang di sebut -pada penelitian kami- kini sudah bersatu menghadapi isu-isu ummah di Malaysia, moga-moga kesatuan ini lebih kukuh dan lebih mantap lagi -pemudaberani]

(Jangan sampai) Jamaah-jamaah ini melupai nasihat Dr. Yusof Al-Qardawi:

“…..Dan mereka (jamaah-jamaah) berdiri di satu barisan pada isu-isu besar, isu kewujudan Islam dan pengembalian dan berperang di satu barisan menghadapi musuh musyrik seperti Yahudi, Solibiyyah (kristian), sosialisma dan sekularisma. Mereka hendaklah mengingati firman Allah Taala (53) ;

ان الله يحب الذين يقاتلون فى سبيله صفا كانهم بنين مرصوص
Maksudnya : “Sesungguhnya Allah mengasihi orang-orang yang berperang untuk membela ugamanya, dalam barisan yang teratur rapi, seolah-olah mereka sebuah bangunan yang tersusun kukuh.”

(surah As-Saf : 3)

Fenomena taadud (secara realitinya di lapangan) menunjukkan bahawa kewujudan taadud tidak menepati syarat-syarat yang digariskan oleh para ulama sehingga merugikan Islam dan umatnya.

“Taadud jamaah Islam yang wujud sekarang ialah taadud pertembungan bukan taadud kerjasama atau berbaik-baik atau tolong-menolong.” (54)

Sebahagian petikan daripada kertas kerja FENOMENA TAADUD JAMAAH : SATU PENILAIAN
Ustaz Mohd Nor bin Hamzah, (1990an)

Nota Kaki:

[42] Ayah Hasan Firdaus . Gerakan Islam -Satu Sejarah Dan pengalaman . m.s. 4

[43] Usul pendekatan terhadap UMNO 28/2/1990 m.s.1

[44] Ibid. m.s 5

[45] Ibid. m.s.6

[46] Ayah Hasan Firdaus. Op. Cit. m.s. 11

[47] Dr. Yusof A1-Qardawi Op. Cit. m.s. 198

[48] Op. Cit. Ustaz Fathi Yakan. M.S. 72

[49] Sila lihat .- Husein bin Muhsin Bin Alijabir. Op. Cit. m.s. 295-297

[51] Kertas Kerja Alami/IRC Mesir.Dakwah Fardiyyah: Uslub dan Perlaksanaan .m.s. 5

[52] Ayah Hasan Firdaus. Op. Cit. m.s. 9

[53] Dr. Yusof Al-Qardawi. Op. Cit. m.s. 40

[54] Ustaz Fathi Yakan. Op. Cit. Kitab Ketiga. m.s. 312